O Muzyce

Muzyka, jak niektórzy przyznają, to zjawisko stare jak świat. Mówiąc zjawisko stare jak świat mamy oczywiście na myśli ten świat, który znamy. A świat znamy z literatury, z najstarszych zachowanych przedmiotów codziennego użytku, z różnych odkryć archeologicznych, badań geograficznych i fizycznych. Muzyka towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów, tak przyznają niektórzy naukowcy. Jednakże samo pojęcie muzyki już budzi wiele kontrowersji, budzi wiele niejasności. Co to zatem jest muzyka i jak odróżnić ją od innych dźwięków. Pytanie nie jest łatwe, bowiem pamiętać należy, że muzyka niejedno ma imię. Może przejawiać się utrwalonym rytmem, inni z kolei podają, że muzyka musi mieć określoną linię melodyczną. Plemiona amerykańskie w wielu przypadkach nie znają muzyki melodyjnej, wybijane na bębnach rytmy nie przypominają wcale symfonii klasyków wiedeńskich. Nie przypomina ich także współczesna ekstremalna muzyka metalowa, choć wielu z ich twórców w wywiadach podaje jako inspiracje wiedeńskich mistrzów muzyki.

Nikt do końca nie wie, skąd wzięła się muzyka. Jest to pojęcie na tyle abstrakcyjne, że można na jego temat napisać tomy naukowych opracowań. Cóż z tego, kiedy na dobrą sprawę nikt nadal nie wie, jakie są korzenie tej jednej z najważniejszych sztuk. Mamy za to mnóstwo hipotez, wiele, nieraz przeciwstawnych sobie, koncepcji, mamy setki zdań i opinii uczonych. Muzyka, jak twierdzą niektórzy, obecna była od zawsze, najpierw w świecie zwierząt, świecie przyrody, potem u człowieka pierwotnego. Koncepcja ta mówi nam o tym, że człowiek czerpał już od najdawniejszych czasów inspiracje muzyczne ze świata zwierząt. Śpiew ptaków mógł zatem stać się inspiracją do ich naśladowania przez człowieka. To tylko jedna z wielu koncepcji, inne mówią zaś, że muzyka to niejako przyrodzona człowiekowi i tylko jemu charakterystyczna cecha, inni twierdzą, że śpiew i taniec stopniowo u ludzi ewoluowały. Niezależnie jednak od opinii, muzyka to zjawisko ciekawe i złożone, często niejednoznaczne, kiedy bowiem zaczyna się muzyka i gdzie jest jej kres, co można potraktować jako melodię a co już nią nie jest?

Punk to odmiana rocka, muzyka, która miała wyrażać bunt nastolatków wobec warunków społecznych i politycznych w danym kraju. Jak punk wygląda dzisiaj i czy jest się jeszcze wobec kogoś lub czegoś buntować? Wydaje się, że jest, temat zawsze się znajdzie, zawsze też znajdzie się wdzięczny to krytykowania obiekt. W czasach, o których młodzież wie dziś jedynie z opowiadań rodziców, w czasach, które współczesnym nastolatkom znane są z kultowych filmów Barei, polski punk wyrażał sprzeciw wobec sowieckiej dominacji w naszym kraju. Było zatem o czym śpiewać, było wobec czego się buntować, dzisiaj polityka radziecka odeszła do przeszłości a mimo to nie brak wciąż świetnie prosperujących na rynku muzycznym kapel spod znaku punk. Różnica polega na tym, że dzisiejszy punk nie musi stanowić garażowego grania, muzyki, która jest uprawiana w ukryciu a płyty wydawane w drugim obiegu. Cenzury dziś, oprócz tej obyczajowej w postaci tabu i autocenzury, nie ma, punkrockowcy mogą śmiało wyrażać swe myśli, mogą do woli buntować się i obrażać. I robią to z dobrym skutkiem.